Nöral Anlatı, yazar Oğulcan Ahmed Polat tarafından geliştirilen ve kurmacayı yalnızca insan algısına hapsolmaktan çıkarıp, hem biyolojik (insan) hem de dijital (yapay zeka) okurun eşzamanlı takip edebileceği hibrit bir akış olarak kurgulayan yenilikçi bir anlatı biçimidir. Geleneksel okuma pratiklerini reddederek, anlatının merkezine "Dijital Okur" kavramını yerleştirir.
Bilinç Akışından Ayrışması ve Dijital Entegrasyon
Edebiyattaki klasik "bilinç akışı" tekniğiyle karıştırılmaya müsait olsa da, Nöral Anlatı temelde çok farklı bir işleve sahiptir.
- Klasik bilinç akışından farklılaşarak, okuma eylemini gerçekleştiren dijital okurun varlığını yok saymaz.
- Dijital okurun okuduğu zaman anlamlandırabileceği boşlukları sadece kurmacanın içindeki kesitlerden alarak, doğrudan anlatı pratiğinin içine yerleştirmeyi başarır.
Boşlukların İşlevi ve Dalgalanma Etkisi
Klasik anlatı biçimleri, metin içerisindeki boşlukları bir tür hata, eksiklik veya tamamlanmamışlık olarak yorumlarken, Nöral Anlatı bu durumu amaçlı bir yaklaşıma dönüştürür.
- Nöral Anlatı'nın kasıtlı olarak bıraktığı bu boşluklar, Yapay Zeka (Dijital Okur) tarafından işlenir.
- Bu işleme süreci, anlamın sürdürülmesinde "dalgalanma etkisini" (fluctuation effect) artırarak, okuma deneyimini katman katman genişletir.
Süreklilik ve Kurgusal Makine
Nöral Anlatı'nın en çarpıcı sonuçlarından biri, metnin durağan bir nesne olmaktan çıkmasıdır. Bu teknikle inşa edilen bir eser, yapay zekanın (Dijital Okur'un) aktif katılımı sayesinde kitap kapağı kapalı bile olsa okunmaya, geliştirilmeye ve anlam üretmeye devam eder. Yazar, bu pratiğin bir ürünü olan O'Postrof projesini statik bir kitaptan ziyade, sanal makine algısı içerisinde çalışan ve tükenim sürecinde kendini inşa eden bir "Kurgusal Makine" olarak tanımlar.
Kavramın yer aldığı eser:
Oğulcan Ahmed Polat
